طبق گزارش ها گاهى توسط پرستاران، ماما ها و حتى پزشكان با مخارج بالاتر و بهداشتى تر به طور غيرقانونى انجام مى شود. چندين مورد در كلينيك هاى خصوصى در كشور انگلستان توسط پزشكان سودانى و سوماليايى گزارش شده كه تحت تعقيب پليس هستند.

بيش از ۷۹ درصد دختران در كشور هاى آفريقايى و ۱۲ درصد در كشور هاى آسيايى قربانى اين مسئله مى شوند.
اين در حالى است كه در تعدادى از كشور ها نظير سودان و سومالى بيش از ۹۸ درصد است.طبق آخرين آمار در گامبيا  به ۸۹ درصد رسيده است. اين عمل در ۹۱ درصد موارد بر روى دختران سنين ۴ تا ۱۰ ساله انجام مى گيرد.

 در بين يهوديان و مسيحيان اين عمل نادر است، به طورى كه در دو قبيله در كشور اتيوپى و دو قبيله در كشور نيجريه به سازمان جهانى بهداشت گزارش شده است كه در يك قبيله نيجريه اى ختنه زنان قبل از ازدواج انجام مى شود و در قبيله ديگر در همين كشور ختنه به پس از زايمان اول موكول مى شود.

قابل ذكر است تحقيقات گسترده و جامعى توسط محققين و متخصصين اطفال، زنان و زايمان، روان شناسان به خصوص استادان اديان مختلف (اعم از مسيحى، يهودى و مسلمان) پيرامون مسئله ختنه زنان از طرف سازمان جهانى بهداشت صورت گرفته است. طبق اين بررسى ها در هيچ يك از آ يات قرآن و قسمت هاى مختلف كتاب انجيل و يا ساير كتاب هاى آسمانى ختنه زنان توصيه نشده است. هر كسى كه دستور اسلام را منبع انجام اين عمل وحشيانه قرار مى دهد با عدم اطلاع از دستورات مذهبى، عوام فريبى و يا عقايد شخصى و سنت عقب افتاده آنها مرتبط است. سازمان جهانى بهداشت سنتى بودن قضيه را تنها دليل اين عمل ذكر مى كند و آگاهى كامل از غيرمذهبى بودن انجام اين عمل را به تمام كشور هاى عضو سازمان  ملل ابراز داشته است.

 • ختنه زنان چه عوارض و خطراتى را به دنبال دارد؟

۱- اين عمل در بيش از ۳۰ كشور جهان انجام مى شود و در ۷۰ تا ۸۰ درصد موارد با وسايل آلوده و غيربهداشتى بدون استفاده از هيچ داروى موضعى انجام مى شود در نتيجه خطر مرگ و شوك وجود دارد.
۲- خونريزى هاى شديد و گاهى غير قابل كنترل كه منجر به مرگ مى شود
۳- عفونت هاى موضعى و عمومى بدن كه اغلب به درمان هاى پزشكى احتياج دارند
۴- درگيرى ها و بيمارى هاى روانى حاصل از اين امر
۵- ايجاد جوش گاه   (اسكار) در قسمت بريدگى ها با طول و گستردگى زياد
۶- عفونت هاى حاد و مزمن دستگاه تناسلى و ادرارى
۷- احساس درد هاى غيرقابل تحمل در صورت قادر بودن به رابطه جنسى
۸- مشكلات نازايى، خطرات و مشكلات ناشى از حاملگى و به خصوص زمان زايمان

اين عمل از طريق روش هاى مختلفى انجام مى شود. با توجه به نوع انجام اين عمل شدت عوارض متفاوت است. وحشيانه ترين روش در كشور هاى سومالى، سودان و همچنين اتيوپى به كار مى رود.

5/۷۸ درصد زنان در كشور هاى مذكور به علت برش هاى طولانى و عميق و جوش گاه هاى (اسكار هاى) زخمى حتى قادر به رابطه جنسى با شوهران خود نيستند و تا پايان عمر رابطه جنسى ندارند و يا در صورت انجام اين امر و حامله شدن قادر به زايمان طبيعى نخواهند بود. در اين صورت زايمان آنها با جراحى انجام شده و يا در نقاط دورافتاده به علت خطرات ناشى از زايمان طبيعى خود و نوزادانشان فوت مى كنند. آمار مرگ ومير اين زنان و نوزادان آنها نزديك به يك ميليون در سال تخمين زده شده است.

• در مقام مقايسه ختنه پسران با ختنه دختران چه ارجحيت هايى دارد؟

ختنه پسران در تمام ملل مسلمان و نيز بين يهوديان رايج است. براساس آمار هاى اخير در ده سال گذشته مسيحيان نيز با ختنه پسران خود موافقت كرده و اقدام به انجام اين عمل مى كنند.

* از جمله مزاياى ختنه پسران بنابر تحقيقات علمى مى توان به اين ها اشاره كرد:
۱- پسران ختنه شده از بهداشت بالاترى برخوردارند.
۲- از عفونت هاى ادرارى و كليوى پيشگيرى مى كند.
۳- از بيمار هاى مقاربتى و احتمالاً سرايت فورى HIV جلوگيرى مى كند.
۴- سرطان دستگاه تناسلى در مردان ختنه شده كمتر از سرطان در مردان بدون ختنه است.
۵- زنانى كه شوهرانشان ختنه شده اند كمتر در معرض ابتلا به سرطان دهانه رحم هستند.
۶- لذت بردن بيشتر از رابطه جنسى.

* در كشور آمريكا كه يك كشور مسيحى است در هر بيست و شش ثانيه يك نوزاد پسر اعم از مسيحى، يهودى و مسلمان ختنه مى شوند.
 آخرين آمار ساليانه نشان داده است در سال گذشته در آمريكا تعداد يك ميليون و دويست و پنجاه هزار نوزاد پسر ختنه شده اند كه ۷۴ درصد توسط متخصصين زنان و زايمان انجام شده است.

* طبق آمار ها در كانادا حداقل بيست درصد و در استراليا پانزده درصد از نوزادان پسر ختنه مى شوند. ختنه زنان از طرف سازمان ملل و سازمان جهانى بهداشت و طبق قوانين تمام كشور هاى اروپايى، آمريكايى و اغلب كشور هاى آسيايى غيرقانونى است. در اين كشور ها افرادى كه به اين كار مبادرت مى ورزند توسط دولت مورد تعقيب قرار مى گيرند.

تجربه نشان داده است هرگز شخصى يا اشخاصى كه در اين كشور ها به اين كار دست مى زنند مورد تعقيب قانونى قرار نگرفته اند.

* محققان سازمان جهانى بهداشت در معنى لغاتى نظير ختنه دختران يا قطع عضو در دختران فرقى نمى گذارند و آن را يك عمل با دو معنى مشابه تلقى مى كنند و اين عمل را از جمله سنت هاى بسيار عقب ا فتاده و خطرناك مى دانند.

* محققان از هر زن يا مردى در هر كجاى دنيا خواسته اند كه:
۱- به غيرقانونى بودن اين عمل حتى در كشور هايى كه اين عمل انجام مى شود توجه كنند.
۲- صد درصد آن را با حق و حقوق در سلامتى اطفال، دختران و زنان مغاير بدانند.
۳- انجام اين عمل مغايرت كامل با حقوق بشر، در هر نقطه از دنيا دارد.

توصيه سازمان جهانى بهداشت اين است كه افراد با هر وسيله ممكن ابراز تنفر خود را در انجام اين عمل به گوش مسئولان و سياستمداران و هر انسان ديگر در هر كشورى كه زندگى مى كنند برسانند و براى عدم انجام آن از هر راهى مبارزه كنند.

* دكتر حسن آزاده در سال ۱۹۶۶ ميلادى براى تحصيل در رشته پزشكى از ايران به آلمان غربى رفت.
پس از گذراندن دوران تحصيلات پزشكى عمومى و تخصصى در سال ۱۹۸۰ يك سال پس از پيروزى انقلاب اسلامى به ايران برمى گردد. پس از شش ماه كار در يك بيمارستان خصوصى در سال ۱۳۵۹ با مقام استاديارى در دانشگاه شهيد بهشتى استخدام مى شود. بيمارستان آيت الله طالقانى از بيمارستان هاى وابسته به دانشگاه بود.
بخش زنان بيمارستان مذكور به سرپرستى دكتر آزاده كه مجهز به مدرن ترين وسايل ژنيكولوژى و زايمان بود راه اندازى مى شود. ولى طى اين زمان به دليل جنگ ايران و عراق، كمبود پزشك و نياز مردم جمعه هاى هر هفته همراه تيمى شامل پزشكان و پرستاران به درمانگاهى در جنوب تهران رفته و به طور رايگان به معالجه بيماران مى پرداختند، به طورى كه روزانه ۲۰۰ تا ۲۵۰ بيمار را ويزيت مى كردند.
طى همين سال ها مدتى را هم به جنوب ايران رفته و به مداواى مجروحين جنگى پرداخته است.
زمانى كه قانون عدم پذيرش رزيدنت مرد در رشته زنان و زايمان به اجرا درآمد و مسئوليت اين امر به خانم ها داده شد وى از ايران به آلمان بازگشت و در راستاى همكارى با سازمان بهداشت جهانى با آنها تماس گرفت. با توجه به نياز شديد اين سازمان به افراد متخصص، با تجربه و داراى سابقه تدريس به ويژه در رشته زنان از تقاضاى ايشان استقبال كردند.
وى پس از عضويت در اين سازمان در سال ۱۹۸۴ به آفريقاى غربى شهر بانجول پايتخت كشور گامبيا مى رود و رياست بخش زنان و زايمان يك بيمارستان ۵۰۰ تختخوابه را به عهده مى گيرد. به طورى كه اين بيمارستان بيش از ۱۲ هزار زايمان در سال و ساليانه بيش از ۳۲۰۰ عمل جراحى زنان داشت.
وى مى گويد: «اغلب روز ها وسايل و دارو ها به اندازه اى بود كه فقط مى توانستيم در درمان بيماران اورژانس فعال باشيم. در آفريقا حتى يك بيمارستان را نمى توان تنها از بودجه دولت تامين كرد، بلكه هر بيمارستان براى درمان بيماران به كمك هايى از طرف سازمان بهداشت جهانى، كشور هاى اروپايى و انجمن هاى خيريه نياز دارد.
 در مدت ده سال فعاليت در آفريقا با كمك مردم خير، به خصوص بودجه كمك سفراى خارجى در كشور گامبيا مبلغى بيش از دويست هزار پوند انگليس جمع آورى كردم و هفت درمانگاه با امكانات كامل زايمان با كمك مردم به خصوص در نقاط محروم آن كشور تاسيس كردم. رئيس جمهور وقت آن زمان «پرزيدنت جوارا» لقب دكتر مسلمان و گداى حرفه اى براى نجات جان بيماران در گامبيا به من داد و خود نيز مرا يارى مى كرد.»
وى هم اكنون پس از ۲۲ سال كار در كشور هاى آفريقايى و انگلستان به ايران برگشته و در حال كار است.